13.12.1797 – Urodził się Henryk Heine

Wielki poeta Henryk Heine należy do grupy najbardziej postępowych pisarzy niemieckich XIX wieku. To on właśnie swoją twórczością stworzył podwaliny niemieckiej poezji rewolucyjnej głoszącej hasła wyzwolenia społecznego ludzkości. I co jest na owe czasy wyrazem wielkiej postępowości – widział to wyzwolenie w rewolucji proletariackiej, widział nieuniknioną konieczność zwycięstwa komunizmu.

Większość utworów Heinego, zarówno wierszy jak i rozpraw czy szkiców pisanych prozą, to świetna rewolucyjna satyra, chłoszcząca niemiłosiernie szlachtę, magnatów, kler i mieszczaństwo europejskie. Z niezwykłą siłą uderza Heine w nacjonalizm niemiecki, jakby przeczuwając, że stworzy on obłąkańczą teorię „wyższości rasy niemieckiej”, głoszoną przez faszystów jako uzasadnienie ich zbrodni.

Natomiast wiersze liryczne Heinego, odznaczające się bardzo piękną formą, wyrażają przede wszystkim radość i cierpienia człowieka, zachwyt nad przyrodą, nad pięknem życia. „Ileż piękna świat odsłania!” - woła w swych wierszach. Szczególnie wielką popularność zdobyły sobie jego głębokie, pełne uczucia wiersze miłosne.

Na podstawie Kalendarza Młodzieży 1954

opracował:

Peter