18 sierpnia – zamordowanie Ernsta Thaelmanna

Ernst Thaelmann urodził się 16 kwietnia 1886 roku. Jego dzieciństwo upłynęło w ciężkich warunkach. Będąc czternastoletnim chłopcem pracował już jak dorosły robotnik w przedsiębiorstwie przewozowym. Wcześnie dojrzały w ciężkiej walce o byt – wstępuje do Związku Zawodowego Robotników Transportowych, a od 1912 do 1922 roku pełni rozmaite funkcje w zarządzie tego związku. Zdobywa duży autorytet wśród hamburskich dokerów. Rewolucja Październikowa stała się datą przełomową również w życiu młodego związkowca Thaelmanna. Wstępuje do Niezależnych Socjaldemokratów (USPD). Rok później jako przewodniczący hamburskiej organizacji tej partii wstępuje do Komunistycznej Partii Niemiec (KPD) wraz z przytłaczającą większością robotników z USPD. Okres republiki weimarskiej to lata walki Thaelmanna o czystość partii, o jej leninowskie oblicze, walki przeciwko reakcji niemieckiej, imperializmowi i hitleryzmowi. W latach 1928-1932 Thaelmann stoi na czele wzmagającej się walki o jedność klasy robotniczej, walki przeciwko renegatom z SPD, usiłującym rozbić klasę robotniczą.

Atmosfera miłości i szacunku dla Thaelmanna – którego robotnicy nazywają „nasz Teddy” - jest tak wielka, że nawet bojówki faszystowskie nie mają odwagi go atakować. W wyborach na prezydenta Rzeszy (w 1932 r.) na Thaelmanna pada ponad 5 milionów głosów. Przerażeni magnaci i bankierzy znad Renu i Ruhry forsują kandydaturę Hitlera na kanclerza. Terrorem, przekupstwem i zdradą prawicowych socjaldemokratów reakcja niemiecka spod znaku Papena dochodzi do władzy. 30 stycznia 1933 roku oddaje władzę Hitlerowi i jego zgrai morderców. Zainscenizowany pożar Reichstagu staje się w lutym 1933 hasłem do masowych aresztowań komunistów. W pierwszym rzędzie ofiarą represji pada nieustraszony wódz niemieckiego proletariatu, Thaelmann. Oprawcy pastwią się nad nim w lochach Gestapo w Berlinie, ale jego moralna siła i hart ducha przeraża nawet hitlerowskich katów. Hitlerowcy nie mają odwagi wytoczyć mu procesu, jaki przez szereg miesięcy przygotowywali. Wiedzą, iż nawet w Trzeciej Rzeszy niełatwo zgładzić Ernsta Thaelmanna. Prawie 12 lat przebywał w więzieniu. 18 sierpnia 1944 roku, korzystając z nalotu bombowców, zbiry Himmlera mordują go skrytobójczo – na wyraźny rozkaz Hitlera i Goeringa. Tak zginął Ernst Thaelmann, nauczyciel i żołnierz socjalizmu, bezkompromisowy bojownik o prawa ludu pracującego, wróg imperializmu niemieckiego, junkierstwa i prusactwa. Człowiek, który wierzył w niewyczerpane siły rewolucyjne robotników Niemiec i całego Świata.